| تبليغات | X |
ای کاش" نوشدارو بعد از مرگ سهراب "نبودم !!!
دیگر خیلی دیر شده بود ،خیلی دیر، خیلی دیر !!!
این "ای کاش " ها تمامی ندارند !!!
یک عمر افسوس برایم باقی مانده است و بس .
نازنینم !
فصل سرد و روح سرد،
بی حضورت ،
زندگانی سرد سرد!
" اخگر کردستانی "
روزنه ای از امید،گرم و گرامی ،
روشنی افکنده باز بر دل سردم
دایم از آن لذتی که خواهدم آمد
مستم و با سرنوشت بد به نبردم...
"اخوان ثالث"
سال ۱۳۸۷ مبارک باد.
با آرزوی بهترین ها برای شما.
* آزادترین افراد در دنیا کسانی هستند که از آرامش درونی برخوردارند.
* وقتی در می یابی آنچه در فکرش باشی متجلی می شود کاملا مراقب
فکر کردنت خواهی بود.
* هر قدر نسبت به خودت مهربانتر باشی، ناخودآگاه واکنشت نسبت به
دیگران مهربانانه می شود.
* مردم وقتی دریابند القا کردن احساسات ناجور نمی تواند تو را تحت تاثیر
قرار دهد ، دیگر این کار را نمی کنند.
* باورهای ما نسبت به خودمان عوامل بسیار مهمی هستند که میزان موفقییت
و خوشبختی ما را در زندگی تعیین می کنند.
* رفتارت بهتر تو را می نمایاند تا سخنت.
* افکار مثبت ،زندگی مثبت می آفریند.
* ذهنی که در آرامش است، ذهنی است که در صدد آسیب زدن به دیگران
نیست و از هر گونه نیروی مادی کاینات نیرومندتر است.
شب آمد و دل تنگم هوای خانه گرفت
دوباره گریه ی بی طاقتم بهانه گرفت
شکیب درد خموشانه ام دوباره شکست
دوباره خرمن خاکسترم زبانه گرفت
نشاط زمزمه زاری شد و به شعر نشست
صدای خنده فغان گشت ودر ترانه گرفت
زهی پسند کماندار فتنه کز بن تیر
نگاه کرد ودو چشم مرا نشانه گرفت
امید عافیتم بود روزگار نخواست
قرار عیش و امان داشتم زمانه گرفت
زهی بخیل ستمگرکه هر چه داد به من
به تیغ باز ستاند و به تازیانه گرفت
چو دود بی سر و سامان شدم که برق بلا
به خرمنم زد و آتش در آشیانه گرفت
چه جای گل که درخت کهن ز ریشه بسوخت
ازین سموم نفس کش که در جوانه گرفت
دل گرفته ی من همچو ابر بارانی
گشایشی مگر از گریه ی شبانه گرفت.
" ه .ا. سایه"
پیش از آن که به تنها یی خود پناه برم
از دیگران
شکوه آغاز می کنم
فریاد می کشم
که ترکم گفته اند
چرا از خود نمی پرسم
کسی را دارم
که احساسم را
اندیشه و رویایم را
زندگیم را
با او قسمت کنم؟
آغاز جدا سری
شاید
از دیگران
نبود.
"مارگوت بیکل "
نمی دانم چرا بعضی ها آ دم را هالو تصور می کنند!اما باید به آنها فهماند که اگر به روی
خودم نمی آورم ،دلیل بر نفهم بودنم نیست،ولی خوب چه کار می توان کرد که دنیا پر
است از انواع و اقسام انسان ها ، این هم یک نوع از آن انواع .سخن بسیار است و وقت
کم ، فقط می توانم بگویم:
دل که رنجد از کسی خرسند کردن مشکل است
شیشه ی بشکسته را پیوند کردن مشکل است
راه نا هموار را هموار کردن عار نیست
شخص نا هموار را ،هموار کردن مشکل است
دلم برای کسی تنگ است
که آفتاب صداقت را
به میهمانی گلهای باغ می آورد
و گیسوان بلندش را
ـــــ به بادها می داد
و دستهای سپیدش را
به آب می بخشید .
***
دلم برای کسی تنگ است
که چشمهای قشنگش را
به عمق آبی دریای واژگون می دوخت
و شعرهای خوشی چون پرنده ها می خواند .
***
دلم برای کسی تنگ است
که همچون کودک معصومی
دلش برای دلم می سوخت
و مهربانی را
ـــــ نثار من می کرد.
***
دلم برای کسی تنگ است
که تا شمال ترین شمال
و در جنوب ترین جنوب
همیشه و در همه جا
ـــــ آه با که بتوان گفت
که بود با من و
ــــ پیوسته نیز بی من بود
و کار من ز فراقش فغان و شیون بود.
کسی که بی من ماند
کسی که با من نیست
کسی ...
ــــ دگر کافیست.
"حمید مصدق"
ای داد،
تند باد!
توفان و سیل و صاعقه هر سوی ره گشاد .
دیگر به اعتماد که باید بود؟
دیوار اعتماد فرو ریخت.
و کسوت بلند تمنا،
بر قامت بلند تو کوتاه تر نمود.
پایان آشنایی،
آغاز رنج تفرقه ای سخت دردناک .
هر سوی سیل،
سنگین و سهمناک
من از کدام نقطه
آغاز می کنم؟
توفان و سیل و صاعقه،
اینک دریچه را
من با کدام جرات،
سوی ستاره ی سحری باز می کنم؟
"حمید مصدق"
